OYNAYANLAR

 

 

 

İÇİMDEN BEN GELDİM

 

Hepimizin arkadaşıdır içimizdeki ses; kâh yakındığımız, kâh kavga ettiğimiz.

Kimi zaman, hiç kaçamadığımız bu ses en yakın dostumuz olur: Yalnızlığımızda yol arkadaşı, sıkıntılarımızda dert ortağı bir arkadaş ve güvenilir bir sırdaş.

Hepimizin gizli yanları, duyguları sırları vardır ve bunların hepsini noksansız bilen içimizdeki “ben”dir. Belki de Yunus’un dediği “bir ben vardır bende, benden içerü” durumu.

İşte o ses bir gün konuşmaktan yorulup, bir gövdeye bürünerek yani ses artı görüntü olarak çıkarsa karşınıza ne yaparsınız?

O edilgen, sadece sizin istediğiniz kadar konuşan ses; itiraz eden, daha gerçekçi davranan, yüzünüze bakan ve sesini o yüzden çıkaran ve eleştirebilen bir biçimde karşınıza dikilirse ne yaparsınız?

Yani, siz olsanız bile artık bir “ben” vardır benden dışarı hali!

Eğlenceli bir buluşma.

Bir de eski koca katılırsa onlara ne olur?

Tabii ki matrak ama ciddi bir kapışma!

Şimdiki ben, eski ben ve eski koca!

Bu nasıl bir bulmaca?

Ama her koşulda erkek egemen anlayışa yapılan bir sorgulama.

Perde açılır ve sahne içimizden geçenlerle ve içimizden gelenlerle dolar.